In de Joodse, Christelijke en Islamitische traditie kennen we Abraham. Hij is het voorbeeld van groot vertrouwen op zijn God. Hij gaat zover dat hij bereid is zijn zoon (Isaac in de Joods-Christelijke traditie of Ismael in de Islamitische traditie) te doden. Waar komt deze opdracht/roeping vandaan; is dit een blind geloof in de bedoeling van God?

Deze viering vindt plaats tussen carnaval en Pasen, maar ook vindt in deze periode de Ramadan plaats. De Ramadan gaat nog verder dan de Christelijke vasten; er mag bijvoorbeeld overdag niet gegeten of gedronken worden. Wat is de betekenis van het vasten en wat is de waarde daarvan. Hoe geven wij vasten vorm in ons dagelijks leven?

Voor de Christenen is deze dag de eerste Paasdag. het is ook de vierde dag van het Joodse Pesachfeest. In beide feesten wordt gevierd dat er een bevrijding plaatsvindt uit de ellende van het leven. Voor de vorm kiezen we deze viering voor de liturgie van de Seideravond.

In veel geloven staat vrede centraal; toch weerhoudt dat gelovigen niet van het voeren van oorlogen uit naam van datzelfde geloof. In deze dagen herdenken we hoe antisemitisme leidde tot de moord op de Joodse bevolking. Hoe komt het dat verschillen in geloofsopvattingen leiden tot massamoord. Hoe staan wij er in deze tijd in?

In het midden-oosten is gastvrijheid voor vreemdelingen een belangrijk aspect in het samenleven. Toch zien we ook daar dat mensen met een andere achtergrond met de nek worden aangekeken. In de komende vakantieperiode zullen velen van ons naar streken gaan waar zij zelf vreemdeling zijn, of waar de overlast door toeristen groot is. Hoe behandelen wij vreemdelingen en hoe worden wij soms zelf behandeld?

Het OIG verzorgt een viering in de serie Gouwe Momenten, zomerse bijeenkomsten georganiseerd door de Goudse Raad van Kerken.

“Verbinding is de energie die ontstaat tussen mensen wanneer zij zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelen; wanneer ze zonder te oordelen en beoordeeld te worden kunnen geven en ontvangen.” Door samen te luisteren naar muziek en te zingen zoeken we verbondenheid met elkaar en met God.

Franciscus werd in 1181 in Assisi (Midden-Italië) geboren en groeide op als zoon van een succesvolle lakenkoopman. Vanaf zijn twintigste maakte hij een langdurig bekeringsproces door, waarin hij brak met zijn ouders en de normen en waarden waar zij voor stonden. Hij werd rondtrekkende boeteprediker en kreeg na verloop van tijd broeders die met hem mee gingen doen. Hij liet een nieuw beeld van Jezus zien: Hij was 'een arme en een vreemdeling die leefde van aalmoezen', zoals hij zelf schrijft. Hij stond als geschapen mens niet boven de andere schepselen, maar voelde zich gelijkwaardig. Toen hij een sultan wilde bekeren, ontdekte hij dat het beter was om hem als gelijkwaardige te respecteren.

We vieren dat het op 2 november Allerzielen is. Rob de Nijs zingt: “Vandaag begraaf ik jou in mij dan blijf je leven in mijn leven”. Wel uit ons leven maar niet uit ons hart. We kijken terug op het leven van onze dierbaren die niet meer onder ons zijn.

In het donker verwachten we de komst van Christus en kijken we uit naar het licht als een teken van hoop en van troost. Licht dat niet dooft, Licht dat bemoedigt en ons verlangen gaande houdt.